Ultra is een puur Nederlandse stroming met als uitvalsbasis het jeugdjonk Oktopus aan de Keizersgracht te Amsterdam. De muziek is een variant op postpunk, de hoekige, krassende gitaarvariant van new wave en is beïnvloed door no wave uit Amerika zoals te horen op de verzamelplaat No New York uit 1978. Alle gangbare regels binnen de popmuziek gaan bij ultra overboord, dus geen liedjes met coupletten en refreinen, maar vaak ondansbare ritmes, uit de maat gezongen teksten, onaardse geluiden en effecten en onconventionele instrumenten waaronder synthesizers en drumcomputers. Bands uit de ultrabeweging bevatten niet zelden leden die aan de Amsterdamse Rietveld Academie studeren of hebben gestudeerd. Een van hen is de later beroemde moderne kunstenaar Rob Scholte en zijn band The Young Lions. De belangrijkste ultraband is het Amsterdamse Minny Pops, in 1978 opgericht door Wally van Middendorp en vernoemd naar een ritmebox. Optredens van Minny Pops kenmerken zich door mechanische monotonie, zowel muzikaal als tijdens optredens waarbij de muzikanten bijna bewegingloos op het podium staan. Andere ultrabands zijn o.a. Suspect, Mekanik Kommando, Plus Instruments, Tox Modell en Mick Ness. Muziek van deze groepen is te horen in het VPRO-programma Radionome. Uit ultra komt het alternatieve muziekblad Vinyl voort dat tot en met 1987 blijft bestaan als tegenhanger van muziekblad OOR. Het genre bestaat slechts enkele jaren, maar echo’s van ultra zijn te horen op platen van o.a. Soviet Sex en Nasmak.