Het is woensdag 11 juli 2001. Herman Brood staat op het dak van het Amsterdamse Hilton Hotel. De rock-’n-roll-legende is er kind aan huis en weet daarom precies welke deur hij open moet zwaaien om daar te komen. De 54-jarige kunstenaar springt van het dak met in zijn zak een afscheidsbriefje waarop staat: 'Ik heb er geen zin meer in, misschien zie ik jullie nog wel eens. Maak er een mooi feest van.' Dat feest wordt gehouden met vrienden en familie in Paradiso in Amsterdam. Buiten staan veel fans te wachten die bloemen gooien op de lijkenwagen. Nederland neemt afscheid van deze knuffeljunk, maar wordt nog veel aan hem herinnerd. Broods versie van My Way wordt op single uitgebracht en haalt de eerste plaats van de Top 40. Zijn dichtbundel Zoon Van Alle Moeders wordt opnieuw uitgebracht, de documentaire Rock'n'Roll Junkie draait weer in enkele bioscopen, Brood krijgt een borstbeeld in zijn geboorteplaats Zwolle en Jean van der Velde maakt de film Wild Romance. De muzikant, componist, schilder, junkie en hoerenloper Herman Brood schrijft bij leven een eigen, uniek hoofdstuk in de Nederlandse popgeschiedenis. En deze kleurrijke figuur weet zelfs van zijn overlijden een levendig feest te maken.