50 Jaar Nederpop

1982

Nederlandstalige bands aan de top

De Nederlandse popmuziek wordt tot eind jaren zeventig in het Engels gezongen, uitzonderingen als Peter Koelewijn, ZZ en de Maskers en Fungus daargelaten. Nederlands en pop lijkt lange tijd niet samen te gaan. De ommekeer komt eind jaren zeventig. Stichting Popmuziek Nederland (later overgegaan in het Nationaal Pop Instituut en tegenwoordig Muziek Centrum Nederland) voelt de trend goed aan en brengt in 1979 de LP Uitholling Overdwars uit, met daarop twaalf Nederlandstalige bands, waaronder Doe Maar, Noodweer, Toontje Lager en Nasmak. Deze en andere groepen zijn in die jaren daarna succesvol in het Nederlandse clubcircuit. Toch duurt het nog tot 1982 voordat veel Nederlandstalige bands hun weg naar het grote publiek vinden. Toontje Lager heeft dat jaar een hit met Net Als In De Film, Doe Maar breekt definitief door met de singles Doris Day en Is Dit Alles, Het Goede Doel scoort zijn eerste hit met Gijzelaar, De Dijk debuteert met een succesvol album en de single Bloedend Hart, en Het Klein Orkest trakteert het Nederlandse publiek op Laat Mij Maar Alleen. Pop in je moerstaal is opeens hartstikke hip. Eind jaren tachtig zakt de stroming enigszins in, maar vanaf halverwege de jaren negentig is er een nieuwe golf met acts als Marco Borsato, Guus Meeuwis, Acda en De Munnik, Van Dik Hout, De Kast, Bløf, Skik, Volumia! en Rowwen Hèze. Later komt daar ook de Nederhop nog eens bij. Kortom: sinds 1982 is de Nederlandstalige pop niet meer weg te denken.